درس اخلاق استاد هادی عباسی‌خراسانی

99/08/05

بسم الله الرحمن الرحیم

 

موضوع: اخلاق ولایی_ فردی/نقش امام حسن عسکری (ع) در امامت امام زمان (عج) /ویژگی‌های عام ائمه (علیهم‌السلام)_ ارتباط با امام زمان (عج)

 

1- نقش امام عسکری (ع) در زمینه‌سازی امامت امام زمان (ع)

امروز روز ولایت و آغاز امامت حضرت امام زمان (عجل‌الله‌فرجه‌الشریف) است و روز بسیار مهمی است. شاید جمله حضرت امام هادی (علیه‌السلام) نسبت به رسول مکرم اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) که ایشان در روز عید غدیر به رسول خدا سلام دادند که گفتند شما پیامبر «اَلْخَاتِمِ لِمَا سَبَقَ وَ اَلْفَاتِحِ لِمَا اِسْتَقْبَلَ»،[1] پایان‌گری حقیقتی و آغازگری حقیقت‌ دیگری هستید، امروز یکی از مصادیق حقیقتی است که رسول مکرم اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) فرمودند. جالب این‌جا است که هنر امامت امام عسکری (علیه‌السلام) این بود که بستر را برای امامت طولانی فراهم کردند. یعنی کمترین دوره امامت شیعه که 6 ساله امامت امام عسکری (علیه‌السلام) است بستر می‌شود برای امامت امام زمان علیه السلام. یکی از مؤسسین و بلکه بزرگ‌ مؤسس ولایت فقیه و امامت اسلامی را امام عسکری (علیه‌السلام) می‌دانیم. مؤسس حاکمیت اسلامی و حکومت فقیه علی الاطلاق که امام (رحمه‌الله) هم جزو این فقها است امام عسکری (علیه‌السلام) هستند. و مصداق این امامت با طولانی‌ترین دوره امامت، امامت حضرت مهدی (علیه‌السلام) است.

2- ویژگی‌های عام همه‌ی ائمه (علیهم‌السلام)

حضرت امام رضا (علیه‌السلام) وقتی صحبت از اوصاف امامت می‌شود می‌فرمایند امامت علاماتی دارد:

حدثنا محمد بن إبراهيم بن إسحاق الطالقاني ـ رضي‌الله‌عنه ـ قال : أخبرنا أحمد بن محمد بن سعيد الكوفي ، قال : حدثنا علي بن الحسن بن علي بن فضال ، عن أبيه ، عن أبي الحسن علي بن موسى الرضا عليهما‌السلام قال: «لِلْإِمَامِ عَلاَمَاتٌ أَنْ يَكُونَ أَعْلَمَ اَلنَّاسِ وَ أَحْكَمَ اَلنَّاسِ وَ أَتْقَى اَلنَّاسِ وَ أَحْلَمَ اَلنَّاسِ وَ أَشْجَعَ اَلنَّاسِ وَ أَسْخَى اَلنَّاسِ وَ أَعْبَدَ اَلنَّاسِ».[2] للامام علامات: أن یکون أعلمَ الناس، أحکم الناس امام باید عالم ترین مردم باشد و عقلش بالاترین عقول باشد. أتقی الناس پرهیزکاری اش باید بالاترین باشد. ﴿إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ﴾[3] مصداقش وجود امام است. أحلم الناس: بردبارترین مردم هم امام باید باشد. از نظر اخلاقی هم باید بالاترین باشد. ﴿وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ﴾[4] مصداقش امام است. أشجع الناس امام باید شجاع ترین مردم باشد. امام نباید ترسو باشد. اگر ترسو باشد نمی‌تواند مردم را راهنمایی کند. أسخی الناس باید امام با سخاوت‌ترین مردم هم باشد. باید دست دهنده داشته باشد تا امامت را به سرمنزل برساند. أعبد الناس باید عابدترین مردم باید باشد. چه خصلت‌های مهمی.

3- ویژگی خاص امام زمان (ع)

آیه شریفه ﴿بَقِيَّتُ اللّهِ خَيْرٌ لَّكُمْ﴾،[5] این اوصافی که خواندیم در وجود مقدس امام زمان (ارواحنا لتراب مقدمه الفداء) هست. بقیّة؛ یعنی آنچه باقی می‌ماند و برکت داشته باشد عرب بقیه می‌گوید. بقیة الله؛ یعنی باقیمانده‌ای که خیر و برکتی برای امت و مردم دارد به لحاظ مفهوم. به لحاظ مصداق هم بقیت الله خیر لکم یعنی امام مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف. روایات راجع به ظهور را ببینید که حضرت بر دیوار کعبه تکیه می‌زنند و رمز دعوتشان أنا بقیة الله است. و بعد تلاوت می کنند ﴿بقیت الله خیر لکم ان کنتم مؤمنین﴾.[6] البته اگر ایمان باشد بقیت الله نافع است. نفع بقیت الله برای مؤمنان است. چون در روایات حضرت داریم که ولو یک روز از عالم و آدم باشد بقیت الله عجل الله تعالی فرجه الشریف ظهور خواهند کرد.[7] آن روز ظهور دیدنی است. شنیدنش این قدر لذت دارد دیدنش چطور است؟ لذا از خدا خاضعانه می‌خواهیم که ان شاء‌الله ما را از کسانی قرار دهد که اگر در روز ظهور هم زنده نبودیم حشر از قبور داشته باشیم و ظهور را ببینیم. چنانچه در دعای شریف عهد هست.[8] توصیه می‌کنم دعای عهد را روزانه بخوانید.

4- چند توصیه برای ارتباط با امام زمان (ع)

4.1- عالم در محضر امام است، در محضر او معصیت نکنیم

طبق آخرین آیه سوره آل عمران ﴿وَ رَابِطُواْ﴾[9] رابطه با حضرت داشته باشیم. «و رابطوا امامکم».[10] ارتباط با امام داشته باشیم. چطور اگر الآن به ما می‌گفتند حضرت امام زمان علیه السلام در فلان جا تشریف دارند وقت می‌گرفتیم و به محضرشان می‌رفتیم چنانچه الآن به محضر بزرگان می‌رویم به محضرت حضرت معصومه و حضرت امام رضا و دیگر امامان علیهم السلام می‌رویم باید الآن حضور امامان را نگهدار و نگهبان باشیم. و حضور ایشان به حرمت محضر ایشان است. عالم محضر خداست در محضر خدا، خدا را معصیت نکنیم. عرض می‌کنم عالم محضر امام است در محضر امام مواظب باشیم هر حرفی را نزنیم. هر چیزی را ننویسیم هر کاری را انجام ندهیم که همه اینها در محضر امام است. همه اعمال ما عرضه بر حضرت می‌شود خدای نکرده آزرده نشوند.[11] حضرت فرمودند: «كُونُوا لَنَا زَيْناً وَ لاَ تَكُونُوا عَلَيْنَا شَيْناً».[12] زین باشید.

4.2- دعاهای مربوط به حضرت مثل زیارت آل یس بخوانید

از آداب مراقبت این است که هر روز سلام بر حضرت را نهادینه کنید. اگر سلام و دعاهای مأثوره باشد بهتر است. اللهم کن لولیک، الهی عظم البلاء و بالاخص توصیه می‌کنم زیارت آل یس را بخوانید. زیارت آل یس گرچه سلام بر آل یس است ولی یک تلقین علمی و عملی زائر است. خود را در محضر امام عرضه می‌کنیم. رضوان خدا بر ابوالقاسم حضرت عبدالعظیم حسنی که عقایدش را بر امام هادی (علیه‌السلام) عرضه کرد.[13] ما هر روز با قرائت زیارت آل یس عقایدمان را بر حضرت عرضه کنیم. ارتباط داشته باشیم هر چه ارتباطمان خالصانه‌تر باشد بهتر است.

 

4.3- هدیه کردن صلوات، سوره توحید، و نماز به حضرت

من پیشنهاد می‌کنم غیر از زیارت روزی چند صلوات را به ایشان هدیه کنید اگر سوره توحید را به کرّات بخوانید و هدیه کنید خیلی بهتر است. و یکی از نمادهای عبادت ما نماز است. پیشنهاد می‌کنم تا در این دعا ما هم شریک شده و ما هم موفق باشیم و خودمان هم انجام دهیم. حد اقل روزی دو رکعت نماز به محضر حضرت تقدیم کنید. من پیشنهاد می‌کنم اگر اول صبح باشد بهتر است. کسانی که نیروهای انتظامی هستند و فرمانده دارند و امنیت را حفاظت می‌کنند به فرمانده صبح‌ها سلام می‌دهند. ما صبح بعد از نماز صبح که ادب الهی را انجام می‌دهیم دو رکعت نماز زیارت و توسل به ایشان را در این اوضاع آشفته بازار امروز که اهل دنیا دنیا زده شدند بتوانیم با تمسک به حضرت بتوانیم ان‌شاءالله دینمان را حفظ کنیم و مشکلاتمان را بر طرف کنیم. و خاضعانه عرض می‌ کنیم که ﴿هَذِهِ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ إِلَيْنَا﴾.[14] ان‌شاء‌الله حضرت جملات ناقص ما را و به کرم خودشان این ارائه طریق را به ایصال الی المطلوب برسانند و ما را در صراط مستقیم ان‌شاءالله قرار دهند. و نهایتا هم در صراط مستقیم باشیم که اللهم اجعل محیانا محیا محمد و آل محمد و مماتنا ممات محمد و آل محمد. که این محیا و ممات جز به اقامه دین به دست حضرت چیز دیگری نیست.

 


[1] المزار، الشهيد الأول، ج1، ص66.
[2] معاني الأخبار، الشيخ الصدوق، ج1، ص102.
[3] سوره حجرات، آيه 13.
[4] سوره قلم، آيه 4.
[5] سوره هود، آيه 86.
[6] بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث، العلامة المجلسي، ج52، ص92.
[7] بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث، العلامة المجلسي، ج36، ص340.
[8] کلیات مفاتیح الجنان، قمی، شیخ عباس، ج1، ص540.
[9] سوره آل عمران، آيه 200.
[10] بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث، العلامة المجلسي، ج23، ص52.
[11] بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث، العلامة المجلسي، ج56، ص40.
[12] بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث، العلامة المجلسي، ج65، ص151.
[13] الأمالي، الشيخ الصدوق، ج1، ص419.
[14] سوره یوسف، آيه 65.