99/06/23
بسم الله الرحمن الرحیم

موضوع: اخلاق ولایی/مودت و محبت و معرفت /مودت به اهل بیت (ع)_ فرق بین مودت و محبت_ شرط قبولی اعمال، معرفت به اهل بیت (ع)
از رسول مکرم اسلام (صلیاللهعلیهوآله) در امالی مفید و بحار نقل شده است: «أَلزِمُوا مَوَدَّتَنا أَهلَ البَیت».[1] حدیث، طولانی است بخشی که مورد نیاز است عرض میشود. مودت و محبت ما را لازمهی کار خود بدانید. «وَ اللَّازِمُ لَكُمْ لَاحِقٌ».[2]
مودت، فوق محبت است. محبت، دوستی مقدماتی است ولی مودت دوستی نهایی است. محبتی که انسان برای آن هزینه کند. مودت اخص از محبت است. همانی که فرمود: ﴿قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى﴾.[3] ملازم مودت ما باشید. مودت ابراز علمی و عملی محبت است.
در ادامه فرمایش ایشان هست که فرمودند: «وَ اَلَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَنْتَفِعُ عَبْدٌ بِعَمَلِهِ إِلاَّ بِمَعْرِفَتِنَا».[4] قسم به کسی که جان من در اختیار اوست هیچ عبدی منتفع به کارش نمیشود مگر به معرفت ما. میتوانیم این حرف را بزنیم که مودت معرفت میآورد و معرفت شخصیت میآورد. تأملی که در این حدیث هست و مورد تفکرتان قرار گیرد این است که سعی کنیم با مودت حرکت کنیم تا با معرفت باشیم و انشاءالله با شخصیت باشیم. شخصیتی که با مودت و معرفت همراه شود شخصیت مورد نظر پیامبر و اهل بیت (علیهمالسلام) است. انشاءالله چنین توفیقی داشته باشیم.