درس اخلاق استاد هادی عباسی‌خراسانی

99/06/23

بسم الله الرحمن الرحیم

 

موضوع: اخلاق ولایی/مودت و محبت و معرفت /مودت به اهل بیت (ع)_ فرق بین مودت و محبت_ شرط قبولی اعمال، معرفت به اهل بیت (ع)

 

1- مودت به اهل بیت (علیهم‌السلام)

از رسول مکرم اسلام (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در امالی مفید و بحار نقل شده است: «أَلزِمُوا مَوَدَّتَنا أَهلَ البَیت».[1] حدیث، طولانی است بخشی که مورد نیاز است عرض می‌شود. مودت و محبت ما را لازمه‌ی کار خود بدانید. «وَ اللَّازِمُ لَكُمْ لَاحِقٌ».[2]

2- فرق بین مودت با محبت

مودت، فوق محبت است. محبت، دوستی مقدماتی است ولی مودت دوستی نهایی است. محبتی که انسان برای آن هزینه کند. مودت اخص از محبت است. همانی که فرمود: ﴿قُل لَّا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى﴾.[3] ملازم مودت ما باشید. مودت ابراز علمی و عملی محبت است.

3- معرفت به اهل بیت (علیهم‌السلام)، شرط قبولی اعمال

در ادامه فرمایش ایشان هست که فرمودند: «وَ اَلَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لاَ يَنْتَفِعُ عَبْدٌ بِعَمَلِهِ إِلاَّ بِمَعْرِفَتِنَا».[4] قسم به کسی که جان من در اختیار اوست هیچ عبدی منتفع به کارش نمی‌شود مگر به معرفت ما. می‌توانیم این حرف را بزنیم که مودت معرفت می‌آورد و معرفت شخصیت می‌آورد. تأملی که در این حدیث هست و مورد تفکرتان قرار گیرد این است که سعی کنیم با مودت حرکت کنیم تا با معرفت باشیم و ان‌شاء‌الله با شخصیت باشیم. شخصیتی که با مودت و معرفت همراه شود شخصیت مورد نظر پیامبر و اهل بیت (علیهم‌السلام) است. ان‌شاءالله چنین توفیقی داشته باشیم.

 


[1] بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث، العلامة المجلسي، ج27، ص91.
[2] من لا يحضره الفقيه، الشيخ الصدوق، ج2، ص612.
[3] سوره شورى، آيه 23.
[4] بحار الأنوار - ط دارالاحیاء التراث، العلامة المجلسي، ج27، ص91.