موضوع: اخلاق ولایی/ادامه‌ی شرح زیارت غدیریه /تحلیل سکوت 25 ساله‌ی امام علی (علیه‌السلام)

1- ادامه‌ی شرح زیارت غدیریه

1.1- تحلیل سکوت 25 ساله حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام)

«وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ مَا اتَّقَيْتَ ضَارِعا وَ لا أَمْسَكْتَ عَنْ حَقِّكَ جَازِعا وَ لا أَحْجَمْتَ عَنْ مُجَاهَدَةِ غَاصِبِيكَ [عَاصِيكَ‌] نَاكِلا وَ لا أَظْهَرْتَ الرِّضَى بِخِلافِ مَا يُرْضِي اللَّهَ مُدَاهِنا وَ لا وَهَنْتَ لِمَا أَصَابَكَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ،وَ لا ضَعُفْتَ وَ لا اسْتَكَنْتَ عَنْ طَلَبِ حَقِّكَ مُرَاقِبا مَعَاذَ اللَّهِ أَنْ تَكُونَ كَذَلِكَ بَلْ إِذْ ظُلِمْتَ احْتَسَبْتَ رَبَّكَ وَ فَوَّضْتَ إِلَيْهِ أَمْرَكَ وَ ذَكَّرْتَهُمْ فَمَا ادَّكَرُوا وَ وَعَظْتَهُمْ فَمَا اتَّعَظُوا وَ خَوَّفْتَهُمُ اللَّهَ فَمَا تَخَوَّفُوا».[1]

امام هادی (علیه‌السلام) تحلیل سکوت 25 ساله حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) را می‌فرمایند. یک مبارزه منفی بسیار با دقتی بود. شهادت می‌دهم که این کناره‌گیری شما بلکه پرهیزگاری شما از روی ترس نبود. امساک از حقتان به عنوان خاری و جزع نبود. به عنوان نکول نبود بلکه به خاطر کسب رضایت حضرت حق بود. نه به عنوان ضعف بود و نه استکانت بلکه به عنوان اینکه سکوت را ادای تکلیف دیگر می‌دانستید. بلکه هنگامی که ظلم شدید و همه دست به دست هم دادند و خلافت الهی را مردمی کردند و انتصاب را انتخاب کردند و سقیفه تشکیل دادند، شهادت می‌دهم که خدا را در نظر گرفتید و کارتان را به حضرت حق موکل کردید. مقام تفویض را می‌گویند. شما چند کار را کردید: تذکر دادید، موعظه کردید و ترساندید ولی هیچ یک را قبول نکردند.

1.2- حجت بالغه‌ی الهی

«وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ حَتَّى دَعَاكَ اللَّهُ إِلَى جِوَارِهِ وَ قَبَضَكَ إِلَيْهِ بِاخْتِيَارِهِ وَ أَلْزَمَ أَعْدَاءَكَ الْحُجَّةَ بِقَتْلِهِمْ إِيَّاكَ لِتَكُونَ الْحُجَّةُ لَكَ عَلَيْهِمْ مَعَ مَا لَكَ مِنَ الْحُجَج الْبَالِغَةِ عَلَى جَمِيعِ خَلْقِهِ».[2] شهادت می‌دهم که شما در راه خدا جهاد کردید تا وقتی که به شهادت رسیدید. شما حجت بالغه الهی شدید و تمام زندگی‌تان برای خدا بود. سلام بعد از شهادت سلامی خاص است تبدیل به حضور می‌شود.

1.3- عبد مخلص خدا و فداکار درشب مبیت و جنگ‌های دیگر

«السَّلامُ عَلَيْكَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَبَدْتَ اللَّهَ مُخْلِصا وَ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ صَابِرا وَ جُدْتَ بِنَفْسِكَ مُحْتَسِبا وَ عَمِلْتَ بِكِتَابِهِ وَ اتَّبَعْتَ سُنَّةَ نَبِيِّهِ وَ أَقَمْتَ الصَّلاةَ وَ آتَيْتَ الزَّكَاةَ وَ أَمَرْتَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ مَا اسْتَطَعْتَ مُبْتَغِيا مَا عِنْدَ اللَّهِ رَاغِبا فِيمَا وَعَدَ اللَّهُ لا تَحْفِلُ بِالنَّوَائِبِ وَ لا تَهِنُ عِنْدَ الشَّدَائِدِ،وَ لا تَحْجِمُ عَنْ مُحَارِبٍ أَفِكَ مَنْ نَسَبَ غَيْرَ ذَلِكَ إِلَيْكَ وَ افْتَرَى بَاطِلا عَلَيْكَ وَ أَوْلَى لِمَنْ عَنَدَ عَنْكَ لَقَدْ جَاهَدْتَ فِي اللَّهِ حَقَّ الْجِهَادِ وَ صَبَرْتَ عَلَى الْأَذَى صَبْرَ احْتِسَابٍ».[3]

از علی آموز اخلاص عمل     شیر حق را دان مُطهَّر از دغل.[4]

شما فداکاری کردید در لیلة المبیت و جنگ‌های مختلف. به کتاب الله عمل کردید و سنت نبی (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) را پیروی کردید. این‌ها فضائل و مناقبی است که برای حضرت امیر‌المؤمنین (علیه‌السلام) بیان می‌کنند. در همه این‌ها متوجه به مقام عندیت بودید. طوری بودید که حوادث و مشکلات شما را از مسیر و هدفتان جدا نکرد. این‌ها فضائل حضرت امیر‌المؤمنین (علیه‌السلام) از زبان امام هادی (علیه‌السلام) در زیارت غدیریه بود. ان‌شاء‌الله با ولایت زنده باشیم و با ولایت از دنیا برویم. ﴿رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ﴾.[5]