موضوع: اخلاق ولایی/تبعیت و پیروی_ دستور العمل در مواجهه با شبهات /پیروی از پیامبر اکرم و امامان معصوم (علیهم السلام)_ راهکار امامان معصوم (علیهم السلام) در مواجهه با شبهات

1- دستور العمل غیبی امامان معصوم (علیهم‌السلام) در مواجهه با شبهات

حدیث امروز از احادیثی است که می‌شود به عنوان اخبار غیبی یا کرامات اهل بیت (علیهم‌السلام) و امام حقایق امام صادق (علیه‌السلام) تلقی کرد. عبد الله بن سنان نقل می‌کند که قال أبوعبدالله (علیه‌السلام): «سَتُصِيبُكُمْ شُبْهَةٌ فَتَبْقَوْنَ بِلاَ عَلَمٍ يُرَى وَ لاَ إِمَامٍ هُدًى لاَ يَنْجُو مِنْهَا إِلاَّ مَنْ دَعَا بِدُعَاءِ اَلْغَرِيقِ قُلْتُ وَ كَيْفَ دُعَاءُ اَلْغَرِيقِ قَالَ تَقُولُ يَا اَللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ اَلْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ فَقُلْتُ يَا مُقَلِّبَ اَلْقُلُوبِ وَ اَلْأَبْصَارِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ فَقَالَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّوَجَلَّ مُقَلِّبُ اَلْقُلُوبِ وَ اَلْأَبْصَارِ وَ لَكِنْ قُلْ كَمَا أَقُولُ يَا مُقَلِّبَ اَلْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ».[1] هم هشدار علمی است و هم دستورالعمل سیر و سلوکی است. زود است شما را شبهه‌ای برسد که نه علمی دارید و راهنمایی دارید و نه امامی که به آن راه را بیابید. یعنی دستتان به امام نمی‌رسد. این یعنی زمان غیبت یعنی همین الآن. زمان قدیم که روستاها فاصله داشت و برای اینکه بتوانند آبادی را پیدا کنند پرچمی می‌گذاشتند برای یافتن آبادی. این علم و پرچم را حضرت می‌فرمایند. در این وقتی که راهنما ندارید و دستتان به امام نمی‌رسد نجات نمی‌یابید از این شبهه مگر کسی که دعای غریق بخواند. یکی از مصادیق تزاحم گفتیم انقاذ غریق است. دعای غریق ما را از شبهه نجات می‌دهد. راه برون‌رفت از شبهه‌های علمی و شهوت‌های عملی و فتنه‌های همه زمان‌ها به خصوص زمان غیبت کبری، دعای غریق است. ابن سنان می‌گوید: گفتم دعای غریق چیست؟ فرمودند این طور با خدا حرف بزن: «يَا اَللَّهُ يَا رَحْمَانُ يَا رَحِيمُ يَا مُقَلِّبَ اَلْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ» این دعای غریق است. سه اسم و صفت: اسم جامع، الله؛ صفت جامع، رحمان و صفت غالب، رحیم. رحمان واسع الرحمه است و رحیم دائم الرحمه است. ما نیاز به ثبات قلب داریم.

2- تبعیت و پیروی کامل از قول و فعل و تقریر امامان معصوم (علیهم‌السلام)

مراقب شبهه‌های آخرالزمان باشیم!. گاهی با مارک دوستی و لفافه‌ی دین می‌آید. با عنوان همیاری می‌آید. دولت و ملت و حوزه و دانشگاه را گاهی فریب می‌دهد. امام صراط مستقیم است. ابن سنان عملا در شبهه افتاد. گفتم: «یا مقلب القلوب و الابصار». «ابصار» را به آن اضافه کردم. فرمودند: درست است که خداوند هم مقلب قلوب است و هم مقلب ابصار ولی آن طور بگو که من می‌گویم. حوزه و دانشگاه و امتی که گفته‌هایشان طبق سخن امام باشد، نجات می‌یابند. چیزی اضافه و کم نکن. بگو: «یا مقلب القلوب ثبت قلبی علی دینک». سخنان امام حساب‌شده است.

2.1- تبعیت جناب سلمان از پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)

به سلمان فارسی گفتند: «هر وقت می‌آییم، تو کنار آقا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم) حاضری! غبطه خوردند. یکی از اصحاب زرنگ گفت: «می‌خواهم اول صبح بر سلمان مقدم شوم». رمل‌ها را نگاه می‌کرد که رد نعلین آقا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) افتاد. آمد داخل مسجد، دید سلمان فارسی کنار حضرت است. سؤال کرد: «من خیلی نگهبانی کردم زودتر بیایم و یک رد نعلین بیشتر نیست»! سلمان حرف عجیبی زد که برای الگوبرداری است. گفت: «من آن‌قدر مراقب آقا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) هستم که حتی گامم را جای قدم‌های رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم) قرار می‌دهم»؛ «حذو النعل بالنعل».[2] این راه است. امتی می‌تواند از مسائل مستحدثه و کرونا رها شود که به قول عرب‌ها «طابق النعل بالنعل» و «حذو النعل بالنعل»، تابع باشد؛ علم و حوزه و فقه و فقاهت هم برای همین است. حوزه جز این نیست که قول و فعل و تقریر و فرمایش امام را به دست بیاوریم می‌شود برایمان حجت و طبق آن حجت حرکت کنیم. خیلی حدیث عجیبی است امیدواریم طبق آن حرکت کنیم و سرلوحه زندگی علمی و عملی همه ما قرار گیرد.