موضوع: سیره اخلاقی معصومین (علیهم‌السلام)/حلیة النبی (صلی‌الله‌علیه‌وآله) /لزوم ایصال حوائج نیازمندان به مسئولین

0.1- حلیة النبی (صلی‌الله‌علیه‌وآله)

در حدیث شریف «حِلیة رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه)» بودیم و خصوصیات مجلس حضرت را بررسی می‌کردیم. حضرت در مجلسشان خطاب می‌کردند که حاضران به غایبان ابلاغ سلام و ابلاغ کلام نمایند. این یک روش و سیره برای تمام کسانی است که درصدد نشر معارف هستند؛ اگر بتوان جمعیت حاضر را به جمعیت غایب تکثیر کرد، بزرگ‌ترین هنر است. در کنار شرح حدیث، باید نکته‌های تربیتی، سیر و سلوکی، معرفتی، کلامی و پیامی را از حضرت دریافت کرد. حدیث حلیة النبی که از اولیای الهی ترسیم می‌شود، والاترین سیمای خَلقی، خُلقی، کلامی و پیامی حضرت را نمایان می‌سازد.

0.1.1- لزوم ایصال حوائج نیازمندان به حاکمان و مسئولان

در متن حدیث شریف آمده است: «وَ أَبْلِغُونِي حَاجَةَ مَنْ لَا يَقْدِرُ عَلَى إِبْلَاغِهَا».[1] حضرت فرمودند: شما که به حضور من رفت‌وآمد دارید و با هم مجلسی داریم و سخن می‌گوییم، اگر دیگران حاجتی دارند و نمی‌توانند شرفیاب شوند، شما حاجت آنان را به من ابلاغ کنید. این بزرگ‌ترین درس برای مسئولان مملکتی است که باید حوائج مردم به دستشان برسد؛ اگر مردمی دسترسی ندارند، کسانی که دسترسی دارند حوائج را برسانند.

0.1.1.1- خاطره‌ای از سیره مقام معظم رهبریِ شهید (قدس‌سره)

عزیزی نقل می‌کرد که کمتر جلسه‌ای خدمت مقام معظم رهبریِ شهید (رضوان الله تعالی علیه) می‌رسیدم که بگویم فلانی‌ها سلام رساندند، مگر اینکه ایشان متواضعانه و خاضعانه احوال می‌پرسیدند و می‌فرمودند: «اگر کاری دارند یا خودتان انجام دهید یا از طرف من انجام دهید». سالی قرار شد از طرف دفتر ایشان برای یادواره شهدا به طبس در جنوب خراسان برویم؛ هنگام عزیمت از بیت تماس گرفتند که به پیرمردی با نام و نشان مشخص، سلام آقا را برسانید. در طبس سراغ او را گرفتیم؛ پیرمردی بود که کمتر از خانه بیرون می‌آمد. وقتی سلام آقا را ابلاغ کردیم، منقلب شد و گریست و گفت: «آشنایی ما با ایشان در زمان زلزله طبس بود که به عنوان نماینده استادشان، مرحوم آیت‌الله‌العظمی میلانی، برای خدمت‌رسانی آمدند. ایشان جزو اولین کسانی بودند که وارد آوارها شدند، دامن قبا و عبا را در جیب زدند و بیل به دست گرفتند تا به مردم کمک کنند»! این نشان‌دهنده وفاداری و سیره رسول‌الله است؛ انسان موظف است احوال دیگران را بپرسد؛ چراکه گاهی یک احوال‌پرسی دیگران را متحول می‌سازد.

0.1.2- پاداش اخرویِ ابلاغ حاجت نیازمندان به سلطان

سپس حضرت فرمودند: «فَإِنَّهُ مَنْ أَبْلَغَ سُلْطَاناً حَاجَةَ مَنْ لَا يَقْدِرُ عَلَى إِبْلَاغِهَا، ثَبَّتَ اللَّهُ قَدَمَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ».[2] هر کس حاجت فردی را نزد سلطانی، حاکمی، رهبری، رئیس‌جمهوری، مسئولی، یا نزد هر کسی که بر آن کار مسلط است و توان انجام آن را دارد ببرد، خداوند در روز قیامت که قدم‌ها می‌لغزند و لرزش دارند، قدم‌های او را تثبیت می‌فرماید.