موضوع: سیره اخلاقی معصومین (علیهم‌السلام)/حلیة النبی (صلی‌الله‌علیه‌وآله) /استغفار پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله)

1- بحث اخلاقی (حلیة النبی صلی‌الله‌علیه‌وآله)

«فَسَأَلْتُهُ عَنْ مَجْلِسِهِ فَقَالَ كَانَ لَا يَجْلِسُ وَ لَا يَقُومُ إِلَّا عَلَى ذِكْرٍ».[1]

در حدیث سیرت و صورت آقا رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بودیم. از منزل و ورود و خروج ایشان سؤال شد. اکنون از مجلس ایشان سؤال می‌شود. روایت عظیمی است که سؤال کننده و سؤال شونده و مورد سؤال، همه معصوم هستند. امام حسین (علیه‌السلام)، ابوالسادات از حضرت امیرالمؤمنین سید السادات در مورد مجلس رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، سید الرسل سؤال می‌کنند.

فرمودند: «کَانَ ...». در روایات به این نتیجه رسیدیم که وقتی «کانَ» برای ائمه (علیهم‌السلام) به کار می‌رود، وجودی است. اوصاف در وجود شخصی به فعلیت رسیده و تعیّن یافته است. ایشان نمی‌نشستند و بر نمی‌خاستند، جز با ذکر.

1.1- میزان استغفار پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله)

در نشست‌ و برخاست و قعود، حدّاقل 75 مرتبه استغفار می‌کردند. 25 بار هنگام نشستن، 25 بار هنگام برخاستن و 25 بار، زمان آغاز حرکت.

1.2- ارتباط بین استغفار و رزق

ایشان ابوالقاسم و مظهر رزق هستند. رزاقیت باری‌تعالی به دست ایشان است. رازقیت را باید استمرار ببخشند. امداد کنند. استغفار باعث استمرار می‌شود. وقتی احساس کردید نعمت‌هایی در حال کم شدن است، استغفار کنید.

1.3- جایگاه استغفار نسبت به نماز

استغفار برای ورود در نماز هم برای ادامه‌ی نعمت نماز است و برای اینکه شیطان به سراغ ما نیاید. ﴿وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ﴾[2] . شیطان با ولایت نمی‌سازد؛ چون می‌خواهد ولایت خود را جایگزین کند. در میان اذکار استغفار، ذکر «أستغفر الله ربی و أتوب إلیه» خوب است؛ ولی آن استغفار کامل‌تر هم مناسب است.