1400/10/07
بسم الله الرحمن الرحیم

موضوع: اخلاق/دستورات اخلاقی /بی اعتنایی به دنیا/ پرهیز از اطاعت از نفس
انسان باید برای فرمایشهای اولیای الهی، دستورالعمل آماده کند؛ به خصوص آخرین پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) که کلامشان، جامع و ملوک کلام است. این حدیث در کتاب شریف بحارالأنوار آمده است:
ابن عباس قال قال رسول الله (صلیاللهعلیهوآله) فی بعض خطبه او مواعظه:
«أیها الناس لا یَشغَلَنَّکُم دنیاکم عن آخرتکم فلا تُؤثِروا هواکم علی طاعة ربکم ...».[1]
حدیث، طولانی است بخشی از آن را امروز عرض میکنیم. حضرت فرمودند: «ای مردم! دنیایتان شما را از آخرتتان مشغول نکند؛ یعنی طوری نباشد که اشتغالات به دنیا، شما را از آخرت، باز دارد.
«فلا تؤثروا هواکم علی طاعة ربکم». هوا را بر اطاعت خدا بر نگزینید. آنچه در مقابل اطاعت رب است، اطاعت میل و هوای انسان است. به تعبیر ما هوا با خدا و هُدی نمیسازد.
من همچون حباب، خانه خراب هوای خویشتنم.
حباب، پف می کند و خراب میشود. «هوی کل شیء بحسبه»؛ اشتها و میل هر کسی، به حسب خودش است.
شیطان، انسان عالم را به برخی گناهان دعوت نمیکند. ولی به برخی گناهان دعوت می کند؛ مانند حقد و حسد و تزاحم و تصادم و اینکه با حسادت بگوید او چرا این گونه است و ما اینگونه هستیم؛ شیطان با اینها در عالِم نفوذ میکند. حضرت امام (رحمهالله) در کتاب اربعین فرمودند: «شیطان به عالم نمیگوید که شراب بخور؛ ولی او را روی پوست لغزنده میگذارد که آرامآرام، سُر میخورد و میرود». برخی امور را بر خلاف شیطان عمل کنیم. اگر شیطان حسادت و حقد و کینه را میخواهد در درون ما جلوهگری کند، در اولین گامها آن را خفه کنیم.
به عالِمی گفتند: «فلانی در فلان مجلس، غیبت شما را کرده است». گفت: «سینی بیاورید و برایش عبا و ردا و عمامه ببرید». برایش فرستاد. او تشکر کرد. آن عالم گفت: «من باید تشکر کنم؛ شما بهترین اعمالت را به من دادی و بهترین عباداتت را در پرونده من گذاشتی و شایستهی این پاداش، بودی». نکند خوبیهایمان را بگذاریم و بدیهای دیگران را برداریم، نه بدی خود. ﴿وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى﴾.[2] ﴿لَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ﴾.[3] وزر و وبال دیگران، سر جای خود است. گاهی خداینخواسته انسان باید وزر و وبال دشمنانش را به عهده گیرد. لذا رسول مکرم (صلیاللهعلیهوآله) فرمودند: «هوای خود را بر طاعت ربّتان، انتخاب نکنید».
آخرین جمله اخلاقی امروز اینکه، حضرت سلمان (علیهالسلام) - این صحابی بزرگوار – گفت: «من در مقابل ولایت، هیچ حرفی ندارم». «هوای هوی امیرالمؤمنین (علیهالسلام)». چقدر تمرین میخواهد که ولیّدوست باید بود و این قدر اتحاد باید که حرفش، حرف ولیّ باشد. رزقنا الله ایانا و ایاکم.