موضوع: اخلاق اجتماعی/عوامل ضلالت و گمراهی /سوء مدیریت

1- پرهیز از سوءالتدبیر

رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «ما أخاف علی أمتی الفقر و لکن أخاف علیهم سوء التدبیر».[1]

من بر امت خودم از فقر و تنگدستی و نیازمندی اصطلاحی، نگران نیستم. از اینکه گرسنه و تشنه باشند و چیزی نداشته باشند، نگران نیستم، ولی از سوءتدبیر نگرانم؛ یعنی فقر فرهنگی، سوءمدیریت و کج‌اندیشی. این جای نگرانی دارد که امت دچار بی‌راهه ضلالت، یا غوایت بشوند. فلسفه آمدن انبیای الهی، هدایت است. در مقابل هدایت، ضلالت و غوایت است. ضلالت، آن است که راه را پیدا نکنند، ولی غوایت، آن است که راه را پیدا کنند و ادامه ندهند. در غرر و درر است: «سوء التدبیر سبب التدمیر»؛[2] سوءمدیریت و سوءتدبیر، مساوی است با نابودی و بی‌راهی. مدیریت بد، امتی را به بیچارگی می‌کشاند. دست انسان پر است؛ به خصوص دست انسان مسلمان و وارسته. نه نقص و کمبود مسائل دینی و هدایتی داریم، نه نقص قانون‌های الهی؛ بلکه آنچه داریم در سوءمدیریت است. مشکل ما در تولید و توزیع ثروت است.