1400/08/22
بسم الله الرحمن الرحیم

موضوع: اخلاق فردی/دستورات اخلاقی /محاسبه نفس
روز ولادت امام حسن عسکری (علیهالسلام) بر شما میمون و مبارک باشد. انشاءالله از فرمایشهای حضرت بهرهمند باشیم. بهترین تکریمها این است که در مناسبتهای متصل به بزرگان و ائمه (علیهمالسلام)، از فرمایشهایشان بهرهمند باشیم. این را در دستورالعمل زندگی علمی و عملیتان قرار دهید، که هر مناسبتی که هست، حداقل یک جمله از ائمه طاهرین (علیهمالسلام)، استفاده شود. در بحار آمده است:
«من حاسب نفسه ربح و من لم یحاسب هلک [أو خسر]».[1] دو نسخه دارد.
حضرت، بحث محاسبه نفس را به عنوان دستورالعمل سیر و سلوکی و سود انسان مطرح کردند. انسان در دنیا باید سود کند. اگر کاشت نداشته باشد، فردا در قیامت برداشت ندارد. «الدنیا مزرعة الآخرة».[2] باید مواظب بذرافشانی، آبیاری، اصلاح و مراقبت از محصول باشیم. در حیطه جانمان، بهترین محل کاشت است. ﴿نحن الزارعون﴾.[3] خداوند جان را در اختیار ما گذاشته است. اگر جان را در مسیر جانان خرج کنیم، برداشت جانانه خواهیم داشت.
از چیزهایی که ما را کمک میکند، عمل به این روایت است: «فإذا التبست عليكم الفتن كقطع الليل المظلم، فعليكم بالقرآن»؛[4] اگر شبهه علمی و شهوت عملی رخ داد، پناهنده به قرآن و مفسران قرآن شوید. برای همین امام عسکری (علیهالسلام)، از مصادیق واقعی و حقیقی این حدیث شریف هستند. تفسیر امام عسکری (علیهالسلام) را ملاحظه بفرمایید. چقدر روایت در بیان آیات الهی داریم.
در این ایام متعلق به حضرت، برنامهریزی کنیم و تفسیر قرآن را سرلوحه دروس خود قرار دهیم. به مدیران قم و حوزههای دیگر پیشنهاد میکنم که تفسیر نباید درس ضمنی باشد؛ بلکه باید اصلیترین درس باشد. در این 37-38 سالی که صبحها با تفسیر سر و کار داریم، برکاتش نمایان است.
خداوند درجات حضرت علامه حسنزاده قدساللهنفسهالزکیة را متعالی کند؛ ایشان فرمودند: «از قرآن شروع کنید؛ قرائت قرآن، تفسیر قرآن و لغت قرآن». دورههای قرائت با نظارت ایشان و لغتهای قرآنی با اِشراف ایشان و تفسیر مجمعالبیان در خدمت ایشان خیلی با برکت بود.
شیوه حضرت امام عسکری (علیهالسلام) در تفسیر و بیان آیات، ادامه دهیم. اگر ادامه دادیم، میفهمیم که «الإسلام هو التسلیم».[5] ﴿بَلَى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ﴾.[6] اگر تسلیم بود که اسلام جز تسلیم نیست، به مقام عندیت میرسد. اهل تلاوت، اهل فهم و مهمتر از همه اهل عمل به آیات الهی باشیم. اگر عمل کردیم، میتوانیم بگوییم عالم حوزوی هستیم. به احکام الهی عمل کنیم و دیگران را هم دعوت کنیم. ما یک فقه اصطلاحی داریم که در حوزه ها است و یک فقاهت کلی که اسلامشناس شدن است. کسی اسلامشناس است که به آیات و روایات، آگاهی کامل داشته باشد.