درس اخلاق استاد هادی عباسی‌خراسانی

1400/07/27

بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

موضوع:  مبانی توحیدیِ اخلاق / جایگاهِ تعظیمِ خداوند در نظامِ اخلاقی/ تجلیِ عظمتِ باری‌تعالی در مقامِ معلم و استاد

 

1- تعظیم خداوند

دیروز حدیثی از رسول مکرم اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله) تقدیم حضورتان شد. ایام ولادت ایشان، هفته‌ی وحدت است. ان‌شاءالله بهترین وحدت از راه فرمایشات رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و اهل بیت (علیهم‌السلام) محقق شود. حضرت فرمودند: خداوند چهار چیز را در چهار چیز قرار دادند؛ برکت علم در تعظیم استاد است. این فقره از روایت دیروز بیان شد. هر علمی، متعلمی دارد. رابطه متعلم و عالم در اصطلاح آقایان، اتحاد علم و عالم و معلوم، یا عقل و عاقل و معقول است. وقتی انسان تعظیم استاد را داشته باشد، برکت علم جلوه‌ی خاصی دارد. حضرت علامه حسن‌زاده (قدس‌الله‌نفسه‌الزکیة) فرمودند: «در محضر آقا میرزا مهدی قمشه‌ای بودم، فرمودند: آقای حسن‌زاده شما خیر می‌بینید. پرسیدم چرا؟ فرمودند: چون بسیار نسبت به اساتیدت خاضع و خاشعی. این مطلب برای ما هم به تجربه ثابت شده است. برای این جهت، برنامه‌ریزی کنیم.

1.1- نمونه‌هایی از مصادیق تعظیم خداوند

1.1.1- ادب مع الله و توجه به حاضر بودن انسان در محضر حضرت حق

«و بقاء الإیمان فی تعظیم الله».[1]

خدا بقای ایمان را در تعظیم باری‌تعالی قرار داده است. اگر بخواهم این جمله را خودمانی عرض کنم، ادبِ مع الله تبارک‌و‌تعالی است. اگر به من و شما بگویند این محفل شما در مرأی و منظر دوربین‌ها است، چقدر مواظب هستیم. ما اگر حضرت باری‌تعالی را ناظر و حاضر بدانیم و برسیم به این جهت که عالَم در محضر خداست، قطعا در محضر خدا معصیت نمی‌کنیم. اگر به قدر این جمله که اینجا مجهز به دوربین مداربسته است، از نظارت خدا هم مراقبت می‌کردیم، کارمان درست بود.

ادب مع‌الله داشته باشیم. هر کسی ادب خاص خود را دارد. حد اقل ده دقیقه خاضعانه در محضر حق باشیم، نه یک ساعت و دو ساعت. حضرت حاج آقای بهاء الدینی می‌فرمودند: «بیدار بودن شب برکت خاصی دارد، ولو انسان بلند شود و چای بخورد». سحرخیزی برکت خاصی دارد. به خصوص شب‌ها الآن طولانی است و پاییز و زمستان است. حضرت علامه حسن‌زاده به نقل از علامه طباطبایی فرمودند: «زمستان، بهار اولیای الهی است».

1.1.2- حفظ وحدت بین امت اسلامی

بقای ایمان در این است که انسان، تعظیم حضرت حق داشته باشد.

در هفته وحدت هستیم. تعظیم الهی در حفظ وحدت هم هست. هر کس صدای تفرقه بلند کند، در مسیر توحید نیست. توحید، یکی شدن و یکتا شدن و به طرف یکتای بی‌همتا رفتن است. تا یکی نشود، نمی‌تواند به سوی یکتا برود. با هر کسی نمی‌شود وحدت داشت؛ بلکه با کسانی که خدا وقبله و پیامبرمان، با آنها یکی است، باید وحدت داشت. مسلمانان باید واحد شوند. دشمنان اسلام می‌خواهند اسلام را خشن معرفی کنند. خودشان اهل خشونت هستند، ولی مسلمانان را خشن نشان می‌دهند. ما مأموریم رحمت اسلامی را رواج دهیم. ذات باری‌تعالی همین که می‌گوید رحمت من بر غضب من مقدم است، این نشانه تعظیم باری‌تعالی است. ذات باری‌تعالی مجمع صفات مختلف است. انسان مومن هم باید مانند خدا باشد. غضب باید لحظه‌ای و برای دفاع باشد ، نه غیر آن. انسان همیشه در حال دفاع نیست.

تعظیم خدا و تعظیم استاد با هم ارتباط دارد. ان‌شاءالله خدا توفیق برنامه‌ریزی برای این احادیث و سیر و سلوک به ما عنایت کند.

ان‌شاءالله ادامه حدیث برای جلسات آینده.

 


[1] ینابیع الحکمة، ج4، ص237.